Anasayfa | Eczanelerimiz | İletişim-Künye | Resmi Kurum telefonları | Haber Ara | Sitene Ekle | RSS Kaynağı

HABER ARA


Gelişmiş Arama

EN ÇOK OKUNANLAR

Takvim

İLİŞKİ PSİKOLOJİSİNDE SUÇ VE EĞİTİM İLİŞKİSİ

Mustafa Eşlik

Mustafa Eşlik

Yorumlar  Yorum Sayısı : 1
Okunma  Okunma : 4355
Tarih  Tarih : 10 Aralık 2012 13:13
 

SUÇ VE EĞİTİM İLİŞKİSİ:

 GİRİŞ:

Suç hakkında yaradılıştan tek olan veya ayırt edilen hiçbir şey yoktur. Birçok davranış biçimi evrensel olarak suç sayılmaz. Suç faaliyeti doğuştan olan veya sonradan kazanılan özellikleriyle değil, içinde cereyan ettikleri sosyal durumla tanımlanır.[1]

Reid’e göre suç, tümüyle tanımsal bir faaliyettir, suç kavramı vardır çünkü bazı faaliyetler bu şekilde tanımlanmışlardır. Sosyal tepki dışında bu faaliyetler benzer hatta aynı tür davranıştan açıkça ayırt edilemezler. Çünkü suç doğal olarak suç olmayan ile benzerdir. Bir davranış bazı kişiler tarafından yapılınca suçtur, başka kişiler tarafından yapıldığı zaman suç değildir. [2]

Hukuk açısından suçu, kanunların cezalandırdığı fiil olarak tanımlayabiliriz. Genel olarak suçlar cürüm ve kabahatler olarak ikiye ayrılır. Suçların ağır bir çeşidi olan cürümlerde suçun oluşması için fiilin genel olarak kasten irade ile işlenmesi gerekir.

EĞİTİMDE TEMEL AMAÇ:

Kabahatlerde kasıt aranmaz, daha çok ihmal ve kusur unsuru aranır.

Eğitim, bireye davranış kazandırma, bireyde istenilir davranış değişikliği meydana getirme faaliyetidir. Bu değişiklik belli bir kişinin ya da kurumun isteği doğrultusunda olabilir. Yankesici çırağına yankesicilik öğretirken eğitim yapmaktadır. Bir aile, kendi içinde geliştirdiği değerlere uygun davranışları öğretirken eğitim yapmaktadır.

Eğitim, insanın doğumundan itibaren başlayan ve ölümüne kadar süren bir süreçtir. Aile ile başlar, okulla, çevreyle devam eder. Eğitimde temel amaç, suç işlemeden tedbir almak, insanlara suç işlememeleri yönünde bir şeyler verebilmektir. Tabi bundan eğitimin sadece suç öncesi için gerekli olduğu anlaşılmamalıdır. Eğitim, suç sonrası da suçluların ıslahına, topluma kazandırılması için gerekenlerin yapılmaya, iyi halin muhafazasının sağlanmaya çalışıldığı ömür boyu devam edecek bir süreçtir.

PSİKOLOJİK DENGE:

Tabiatta her şey bir dengeye dayanır ve o denge sayesinde her şey düzenli ve uyumludur. Toplumun normlarına ve kendi iç dünyasındaki psikolojik unsurlara uyduğu sürece insanın psiko-sosyal dengesi var demektir. Psiko-sosyal denge bozulduğu anda insan suç işlemektedir. İnsanda psikolojik dengeyi sağlayan faktörler kendisine doğuştan verilmiştir. Bunlar zekâ, idrak, dikkat, hafıza, zihin, akıl, şuur, irade, şuuraltı kontrol altında tutulabilen ihtiyaçlar, güdüler, dürtüler, iyiliklerin kaynağı vicdan denilen sağduyudur. Bunlar arızasız işlediği zaman insan normaldir ve o kişi psikolojik açıdan sağlıklıdır, Dengelidir. Bunlar insanda suça karşı direnebilecek psikolojik savunma mekanizması meydana getirir.

SOSYAL DENGE:

Psikolojik savunma mekanizması suç öncesi eğitim ile şekillenir, gelişip kuvvetlenir. Aksi halde insan iç dünyasından ve çevresinden gelecek etkilere, baskılara dirençli olamaz. Suça itilmeme konusundaki görevini yapamaz. Düzenli aile, yüksek kültür ve eğitim, iyi arkadaş, sağlam bir çevre, yeterli bir refah, kalıcı sağlam terbiye, okul, disiplin, adalet, eşitlik, iş imkânları, dayanışma, yardımlaşma, hoşgörü, sevgi, saygı gibi sayılamayacak kadar birçok faktörü de sosyal dengeyi pekiştirip devam ettiren unsurlar olarak belirtebiliriz. İnsanın psiko-sosyal dengesinin arzulanan düzeye gelebilmesi için, içinde bulunduğu toplumun manevi değerlerine ve saydığımız tüm faktörlere uygun şekilde yetiştirilmesi, eğitilmesi ana kural olarak görülmektedir. Psikolojik ve sosyal dengeyi sağlayan unsurlar bir araya gelince, daha doğrusu birbirini tamamlayınca insanda psiko-sosyal denge kurulur ve insan bunun sayesinde toplum kurallarına uyan medeni bir insan olur. Psiko-sosyal denge bozulunca da insan suç işler, sosyal bir varlık iken asosyal bir varlık durumuna düşer, çok iyi bir eğitim ve öğretimle bu denge sağlanabilir.[3]

HERŞEY AİLEDE BAŞLAR:

Aile çocuğun dünyaya gözlerini açtığı ilk yer olması hasebiyle çok önemlidir. Temiz bir sayfa olarak dünyaya gelen çocuk ilk mektebi ailede okumaya başlar. İlk öğretmeni annesi, sonra babasıdır. Onlardan gördüğü, onların ona vereceği her şey onun açısından çok önemlidir. Çünkü küçük bir çocuk için aile her şeydir. İnsanın psiko-sosyal gelişiminin başladığı ilk yer olan ailede bilinçli bir eğitim verilmeli, kabiliyetler uygun bir şekilde yönlendirilmeli, tutarlı davranışlarda bulunulmalı ve iyi örnek olunmalıdır.

AİLE BİLİNÇLİ OLMALIDIR:

Anne ve babalar çocuk eğitim konusunda hazırlıklı olmalıdır. Eşler birbirini görüp beğenmekte, evlenmektedirler. Bu aşamada çocuk olması, çocuğun başarılı bir şekilde yetiştirilip yetiştirilemeyeceği tamamen ikinci planda düşünülmektedir. Genel durum böyle görülmektedir. Hâlbuki evlenmeye karar verildiğinde, bazı ön bilgilerin olması gereklidir. Bu sadece çocuk refahı açısından olmayıp, evlilik psikolojisi, kadın psikolojisi, sevme sanatı, hayat psikolojisi, beşeri münasebetler ilmi ve diğer alanlarda da kendisini göstermelidir.[4]

Çocukların tabiatları ve ihtiyaçları konusunda derin bir bilgisizlik olduğu takdirde bu alanda başarı elde edilmesi tesadüfî olacaktır. Örneğin çocukların babaları hakkında düşünceleri yaşlarına göre farklı farklıdır. Çocuğun (insanın) gözünde baba (aynı baba, aynı insan) bakınız onun yaşlarına göre ne denli farklılıklar göstermektedir.

Çocuklar babaları hakkında ne düşünürler:

6 yaşında – Babam her şeyi biliyor,

10 yaşında – Babam çok şey biliyor,

15 yaşında – Bende babam kadar biliyorum,

20 yaşında – Şu muhakkak ki babamın öyle pek fazla bir şey bildiği yok,

30 yaşında – Bir kere de babamın fikrini sorsam fena olmayacak,

40 yaşında – Ne de olsa babam bazı şeyleri biliyor,

50 yaşında  - Babam her şeyi biliyor,

60 yaşında  - Ah babam hayatta olsaydı da kendisine danışabilseydim.

6 yaşında ( bu 3 yaşından itibaren başlıyor kabul edilir) baba ve anne figürü çocuk için çok önemlidir. Çocuğa göre onlar hata yapmaz, onlar büyüktür, onlar örnektir. Bu nedenle babalar özellikle bu devrelerde – bu durum 12 yaş buhran dönemine kadar sürebilir – çocuklarına karşı çok daha tutarlı davranmak zorunda olmalıdırlar. Aksi takdirde çocukta abide olarak bildiği baba figürü yıkılabilir. Cemiyette gördüğümüz çeşitli davranış kusuru gösteren insanlar işte böyle bu ve buna benzer türlü psiko-sosyal nedenlerle bu yollara düşmektedirler.[5]

EĞİTİMİN ÖNEMİ :

“Bir mektebin açılması bir cezaevinin kapanmasıdır” Yalnız bu sözün değeri yani bir cezaevi kapatabilmek, suçlu adedini azaltmak, her şeyden evvel açılan mektebin mahiyetine bağlıdır. İlköğretimin suçluluğu azalttığını zannetmemeliyiz. Ferri’nin dediği gibi: “Alfabe ve gramerin suçluları azalttığını zannetmek hayal peşinde koşmaktır.”[6]

Okulun mahiyeti, insana verecekleri, insanın karakterini şekillendireceği şeyler çok önemlidir. Ancak iyi bir okulda, kendini iyi insan yetiştirmeye adamış eğitim-öğretim kadrosuyla dengeli ve sağlıklı nesil yetiştirilebilir. Bilgiyle beraber sosyal telkin bütünleştirilirse, aile ve okul eğitimi çocuğun iyi yönde gelişmesi hususunda birleşirse eğitim adına olumlu neticeler alınabilir. Her şeye rağmen insanların öğrenim düzeyi arttıkça suç işleme oranları azalmaktadır. İstatistikler bunu göstermektedir.

SUÇ VE EĞİTİM İSTATİSTİĞİ:

1983 yılı sonunda Adalet Bakanlığı tarafından Ülkemiz ceza infaz kurumları ile tutukevlerinde yapılan taramalar neticesinde çocuk, kadın ve erkekler olmak üzere tüm hükümlü ve tutukluların sayısı 78.076- Kişi olarak tespit edilmiştir.

Bu  78.076- Kişi hükümlü ve tutukludan:

% 10.58’i cahil,(okuryazar olmayan).

% 72.35’i okuryazar ve ilkokul mezunu,

%  9.09’u ortaokul mezunu,

%  6.56’sı lise mezunu,

%  1.38’i yüksek okul ve fakülte mezunu,

%  0.04’ü lisansüstü eğitim mezunu suçludur.[7]

Tablodan da anlaşılacağı üzere suçluların büyük bir bölümünün cahil, okuryazar ve ilkokul mezunu olduğu, eğitim ve öğretim seviyesi yükseldikçe suçluluk oranının azaldığı görülmektedir.

SONUÇ:

İnsan psiko-sosyal dengesini muhafaza ettiği sürece uyumlu, mutlu, sabırlı ve dayanıklı olur. Suça karşı direnebilecek psikolojik savunma mekanizması olduğu müddetçe suçtan uzak kalır. Psikolojik savunma mekanizması ise suç öncesi eğitim ile şekillenir.

Eğer bu şekillenme tam olarak sağlanamaz, geliştirilip kuvvetlendirilemez ise insan çevreden gelecek denge bozucu ve suça itici baskı, olay ve etkenler karşısında dayanamaz. Aileden başlayacak iyi bir eğitim okullar sayesinde geliştirilip üst seviyelere çıkartılırsa, toplum kurallarına uyan dengeli ve medeni insanlar yetiştirilebilir. Öğrenim durumunun artışı suçluluk oranlarını düşürdüğünden dolayı da insanlarımızın eğitim seviyesini ne kadar yükseltirsek, suçluluğun o denli azalabileceği kanısındayız. Elbette her seviyedeki okulda verilecek eğitim ve öğretim, insanımızın medeni bir insan olmasını sağlayıcı içerikte ve yeterlilikte olmalıdır.

KAYNAKCA  :        

 [1]   İÇLİ, Tülin, Kriminoloji

 [2]    a.g.e

 [3] TURGUT, Hüseyin,”Suçlu Kimdir? Suçlu Çocukların Eğitim ve Topluma        Kazandırılması” isimli çalışma

 [4] ÇAKMAKLI, Kemal, “Aileler için sosyal hizmet”

 [5] a.g.e

 [6] EREM, Faruk, “Adalet Psikolojisi”

 [7] TURGUT, Hüseyin, “Suçlu Kimdir? Suçlu Çocukların Eğitim ve Topluma Kazandırılması” isimli çalışma.

            (8)Taner ÇAM ,  Çağın Polisi Dergisi,sayı20.Yayınlanmış.

Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. Çanakkale Üniversitesi/Sosyoloji bl.

 
Bu haberi paylaş: Google Favorilerime Ekle Google Facebook'a GönderFacebook Yahoo'ya EkleYahoo Digg'e EkleDigg Del.icio.us'a EkleDel.icio.us
 
Tavsiye Et Tavsiye Et | Yorum Yaz Yorum Yaz

Bu habere toplam 1 yorum yazılmıştır.

seçkin eşlik [ 10 Aralık 2012 20:42 ]
çok başarılı yazmışınız . başarılarınızın devamını dilerim

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.

 

Adnan Güllü Adnan Güllü
WASHİNGTON ANITI ve OSMANLININ HEDİYESİ

Tarihçi

Zafer Eren Zafer Eren
KIRMIZI VE GRİ

DÜZ AYNA

A.İhsan Kuyumcu A.İhsan Kuyumcu
YOL AYRIMI

Şair-Yazar-Ressam

Mustafa Eşlik Mustafa Eşlik
YÖNETİCİLİK, LİDERLİK VE DUYGUSAL ZEKA

Yazar

Mahir Başpınar Mahir Başpınar
CÜCÜK TEPE (!)

Şair-Yazar

Hanifi Kara Hanifi Kara
EFENDİLER EFENDİSİ'NE

Eğitimci, Şâir ve Yazar

Sait Çolakoğlu Sait Çolakoğlu
ANAMIZ

Şair

Ömer Çay Ömer Çay
SEFA GELDİN RAMAZAN

Şair

Bilal Ay Bilal Ay
SUÇ KİMİN?

Ziyaretçi Defteri

OKU

YAZ

Gazetemiz

Önceki Gazeteler İçin Tıklayınız

Elbistan'da Hava


RSS Kaynağı | Yazar Girişi

Sitemizdeki yazı, resim ve haberlerin her hakkı saklıdır. İzinsiz, kaynak gösterilmeden kullanılamaz.
bizimelbistangazetesi.Com © 2007-2018 Tüm Hakları Saklıdır.Kardeş Site www.bizimogretmenler.com Düzenleme: Kosker - www.bizimogretmenler.com